Bedankt!!

Ja, maar wel bedankt door de koning van Pruisen!

1810

Verloren en toch bedankt

U bent het natuurlijk nog niet vergeten. Het was dan ook een dubbele veldslag, daar bij Jena en Auerstedt. Het is alweer vier jaar geleden dat de legers van Napoleon bij die twee plaatsen in Thüringen het Pruisische leger in de pan hakten. Karl Muller uit Berlijn diende onder de koning van Pruisen.

            ‘Na afloop van de strijd ben ik bedankt geworden.’

Karl kwam daarna op de één of andere manier in Deurne terecht en liep daar de schone Antonet Steijn tegen het welgevormde lijf. Hij heeft haar meegenomen naar huis.

Sindsdien woont Antonet in de Pruisische hoofdstad en een paar weken geleden heeft ze in een vlaag van heimwee tegen haar Karl gezegd dat ze haar zuster wilde zien. Samen hebben ze de lange voettocht van Berlijn naar Helmond ondernomen. Daar woont haar zus, op het Binderseind. Antonet en Karl hebben er zeggen en schrijven één nachtje geslapen en nu zijn ze weer op de terugweg! Die terugweg leidt door Gemert en daar wordt het tweetal gearresteerd. Gemert was tot voor kort dan wel van de Duitse Orde, maar vreemdelingen die zich zo maar door de voormalige Commanderij begeven, dat is weer van een andere orde. De secretaris doet schriftelijk verslag van het verhoor.

‘De eerste persoon zegt te zijn Karl Muller, 35 jaar, geboren te Berlijn. Hij heeft daar lang handel gedreven. De tweede zegt te zijn Antonet Steijn, 40 jaar, geboren te Deurne. Vier jaar geleden zijn zij in Berlijn getrouwd.

Ze zijn nu van Helmond gekomen en hebben daar de afgelopen nacht geslapen op het Binderseind, bij de zuster van Antonet, die getrouwd is met Willem Glasmeker. Daarvoor zijn ze bij Afferden de Maas overgekomen en hebben toen in Boxmeer gelogeerd.

Karl Muller zegt gediend te hebben onder de koning van Pruisen. Hij zegt niet te zijn gedeserteerd, maar is na de Slag bij Jena bedankt geworden.

Ze zijn van Berlijn via Maagdenburg en Wesel naar hier gekomen en zijn nu weer op de terugweg. Ze willen via Kleef terug.

We hebben Karl gevraagd of hij soms ook in Franse dienst is geweest. Hierop heeft hij met nee geantwoord.’

Beste Karl, je bent nu eenmaal een Duitser in de Franse tijd. Neem Antonet maar vlug mee, een goeie reis en denk nog eens aan het gastvrije Gemert. Auf Wiedersehen, bonjour en houdoe!